Aby stwierdzić grzybicę pochwy (najczęściej wywołujący ją patogen to drożdżak Candida albicans) powinno się przeprowadzić badania laboratoryjne. Jedną z najpewniejszych metod jest bezpośrednie badanie mikroskopowe patologicznej wydzieliny i wykonanie jej posiewu, aby precyzyjnie stwierdzić z jakim gatunkiem drożdżaka mamy do czynienia. W przypadku trudności stosuje się specjalistyczne testy umożliwiające określenie rodzaju

Należy wykluczyć zakażenia bakteryjne, rzęsistkowicę i inne, tzw. nierzeżączkowe zakażenia narządów moczowo-płciowych, samą rzeżączkę, opryszczkę czy kłykciny kończysteBrodawki płciowe(Kłykciny kończyste) są to brodawkowate zmiany występujące na narządach płciowych i w okolicy odbytu. Należą do grupy schorzeń wywoływanych najczęściej przez wirusy HPV typ  6 i 11, czasem 16 i 18. Ryzyko zarażenia podczas kontaktu seksualnego z osobą chorą wynosi aż 75%. Zmiany mogą być pojedyncze, drobne lub rozległe, o wielkości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Niektóre typy wirusów HPV(onkogenne, najczęściej 16 i 18)mogą wywoływać raki szyjki macicy, pochwy, sromu, odbytu. Leczenie polega na stosowaniu miejscowo leków przeciwwirusowych, a w niektórych przypadkach stosuje się zabieg ich chirurgicznego usunięcia,  ponieważ należy całkowicie wyeliminować stany zapalne narządów moczowo-płciowych, gdyż jakiekolwiek pozostałości zmian, mogą doprowadzić do nawrotu choroby. Leczenie powinno jednocześnie obejmować oboje partnerów. . Skuteczność leczenia może podnieść wykonanie antymikogramu, czyli badania mikologicznego. Badanie informuje o wrażliwości danego grzyba na środki przeciwgrzybiczne.

Nawroty dolegliwości mogą być spowodowane opornością grzybów na sotsowany preparat - dlatego zalecane jest wykonanie antymikogramu. Niepowodzenia terapii mogą wynikać z niekorzystnego oddziaływania czynników predysponujących do rozwoju grzybicy, na przykład niewyregulowanej cukrzycy czy antykoncepcji. Terapię utrudniają również wzajemne nadkażenia, których źródłem są partnerzy seksualni.

W terapii ważne jest to, aby leczyć jednocześnie obydwoje partnerów - bez względu na to, który z nich zachorował pierwszy.

Leczenie: Kandydozę zazwyczaj leczy się miejscowo (dopochwowo) lekami azolowymi, lub zawierającymi nystatynę, a w cięższych przypadkach lub przy nawracających infekcjach, stosuje się także leki doustne - triazolowe. Zalecane są również zewnętrznie maści i kremy.

W leczeniu miejscowym stosuje się tabletki dopochwowe, globulki, kremy, żele i tampony. W zależności od danego preparatu terapia trwa 3-14 dni. Niektóre leki wykorzystuje się jednorazowo w wysokiej dawce.

Niezależnie od przyjmowanych leków - podobnie jak przypadku BVBakteryjne zapalenie pochwyObok grzybiczego zapalenie pochwy bakteryjne zakażenie pochwy zwane  Bacterial vaginosis (BV) to najczęstsza przyczyna nawracających dolegliwości pochwowych w postaci świądu przedsionka pochwy i obfitych upławów upławów o nieprzyjemnym, „rybim” zapachu. Przynajmniej połowa przypadków BV przebiega bezobjawowo, bez cech aktywnego zapalenia. BV nie należy do chorób przenoszonych drogą płciową i bywa rozpoznawana już u dziewic. Obok różnie nasilonych dolegliwości na bakteryjne zakażenie pochwy (BV) wskazywać mogą:  obecność komórek clue cells w rozmazach pochwowych (patrz poniżej);  wzrost zasadowości pochwy przy pH>4,5;  rybi odór obfitej wydzieliny pochwowej po współżyciu z ejakulacją (pH nasienia wynosi 7) oraz po miesiączce, co potwierdza co czwarta pacjentka z BV. Odór związany z uwolnieniem prostych amin (kadaweryny, putrescyny) alkalizacji treści pochwowej pojawi się też po nakropleniu 10% KOH na wydzielinę pochwową. Obecność poszczególnych bakterii wywołujących BV można stwierdzić w posiewach bakteriologicznych. Pochwa nie jest jednak jałowa i dodatni wynik posiewu może oznaczać jedynie kolonizację nie wymagającą leczenia. Istotą bakteryjnego zakażenia pochwy jest ilościowy, znaczący wzrost liczby kolonii bakterii beztlenowych, głównie Gardnerella vaginalis oraz z rodzaju Bacteroides i Mobiluncus, któremu towarzyszy zmniejszenie ilości szczepów pałeczek kwasu mlekowego produkujących nadtlenek wodoru i przeciwbakteryjne laktocydyny. Ocenę taką umożliwia badanie cytologiczne wymazu z pochwy ocenione np.  w skali Nugenta po barwieniu metodą Grama lub badanie rozmazu bezpośredniego mające na celu wykrycie komórek wskaźnikowych, tzw. clue cells. Te współczesne metody zastąpiły wykonywane niegdyś powszechnie badania tzw. stopnia czystości pochwy i posiewy bakteriologiczne z pochwy. Czynnikami sprzyjającymi występowaniu bakteryjnych zakażeń pochwy (BV) są: młody wiek; palenie papierosów; wczesne rozpoczęcie współżycia; częsta zmiana partnerów płciowych; antykoncepcyjna wkładka wewnątrzmaciczna (IUD); zbyt częste irygacje pochwy i stałe używanie tamponów dopochwowych;  przebyte choroby przenoszone drogą płciową (STI); zmiany na szyjce macicy o charakterze ektopii gruczołowej i nadżerki prawdziwej. Leczenie polega na stosowaniu antybiotykoterapii. należy uzupełnić ekosystem dróg rodnych oraz przewodu pokarmowego o wybrane bakterie probiotyczne z rodzaju Lactobacillus, które w sposób naturalny butują w środowisku jelita, pochwy czy naszej skóry, stanowiąc jeden z ich elementów ochronnych.

Przy wyborze probiotyku należy pamiętać, aby wybierać tylko te produkty, które zawierają szczepy ściśle zdefiniowane, prawidłowo oznaczone ( nazwa musi być trzy członowa), które wykazują zdolność przeżycia pasażu przez przewód pokarmowy i potrafią skolonizować nabłonek pochwy. Dziś już wiadomo, że źródłem patogenów jesteśmy my sami, a ściślej nasz przewód pokarmowy, który stanowi rezerwuar bakterii i grzybów.

Jak sobie pomóc?

W terapii ważne jest to, aby leczyć jednocześnie obydwoje partnerów - bez względu na to, który z nich zachorował pierwszy.