Transplantologia cz.II

DAWSTWO NARZĄDÓW

Dawcą pośmiertnym może zostać osoba, która za życia nie wyraziła sprzeciwu w formie wpisu w Centralnym Rejestrze Sprzeciwów. Zgodnie z prawem polskim, obowiązuje domniemana zgoda na bycie dawcą, co oznacza iż w przypadku braku sprzeciwu we wspomnianym rejestrze, uznaje się daną osobę potencjalnym dawcą narządu. Zabieg pobrania narządu ze zwłok odbywa się z pełnym poszanowaniem godności zmarłego i nie stanowi przeszkody w sytuacji ostatniego pożegnania (np. otwarta trumna). Aby jednoznacznie wyrazić swoją chęć bycia dawcą po śmierci , warto nosić przy sobie podpisane oświadczenie woli.

Dawstwo żywe oznacza pobranie komórek, tkanek lub narządów od żyjącego dawcy, celem uratowania życia.

Dawcą można być dla najbliższych krewnych w linii prostej, rodzeństwa, osoby przysposobionej lub małżonka, innej osoby, jeśli uzasadniają to szczególne względy osobiste (konieczna jest wtedy zgoda sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu dawcy). Potencjalny dawca jest informowany o ewentualnym ryzyku zabiegu i poddany szczegółowym badaniom. Dawcą może być osoba o pełnej zdolności do czynności prawnych, która wyraziła dobrowolną i pisemną zgodę przed lekarzem na bycie dawcą dla określonego biorcy.

Osoba która chce wyrazić swój sprzeciw wobec pośmiertnego pobierania narządów, zgodnie z ustawą z dnia 1 lipca 2005 roku o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów, może go wyrazić w formie: wpisu w centralnym rejestrze zgłoszonych sprzeciwów, oświadczenia pisemnego zaopatrzonego we własnoręczny podpis, oświadczenia ustnego złożonego w obecności co najmniej dwóch świadków, pisemnie przez nich potwierdzonego. Przed pobraniem komórek, tkanek i narządów od osoby zmarłej lekarz zasięga informacji, czy nie został zgłoszony sprzeciw w formie określonej wyżej. Sprzeciw może być cofnięty w każdym czasie. Sprzeciw należy zgłosić osobiście lub listownie w Centralnym Rejestrze Sprzeciwów w Centrum Organizacyjno- Koordynacyjnym do spraw Transplantacji, ul. Lindleya 4, 02-005 Warszawa na formularzu, który można otrzymać w zakładach opieki zdrowotnej lub na stronie internetowej www.poltransplant.org.pl. Po dokonaniu wpisu w Centralnym Rejestrze Sprzeciwów, osoba zgłaszająca otrzyma listem poleconym potwierdzenie wpisu. Sprzeciw jest skuteczny od daty wpisu do rejestru , która będzie uwidoczniona na potwierdzeniu. Jeżeli formularz będzie źle wypełniony, sprzeciw nie zostanie zarejestrowany, o czym osoba zainteresowana zostanie powiadomiona listownie. Moc prawną ma również noszone przy sobie własnoręcznie podpisane oświadczenie sprzeciwu lub oświadczenie ustne złożone w obecności dwóch świadków pisemnie przez nich potwierdzone. W przypadku małoletniego lub innej osoby, która nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, sprzeciw może wyrazić za życia przedstawiciel ustawowy tej osoby. Małoletni powyżej lat 16 lub inne osoby, które nie mają pełnej zdolności do czynności prawnych, mogą same wyrazić sprzeciw.

POBIERANIE NARZĄDÓW W POLSCE

Rozważając temat transplantacji od strony biorcy, widzimy w zasadzie same pozytywy: przeszczepy ratują życie, usprawniają, przywracają zdrowie, pozwalają na powrót do normalnego życia. Dużo trudniej jest mówić o nich, gdy weźmiemy sprawę pobrania narządu. Większość bowiem przeszczepianych narządów pochodzi od dawców zmarłych, głównie osób młodych którzy odeszli nagle - w wyniku wypadków bądź samobójstw. Na radość z faktu ratowania ludzkiego życia kładzie się cieniem śmierć drugiego człowieka. Dlatego powstaje dużo problemów, przede wszystkim moralnych.

Istnieją przepisy prawne, które ściśle określają zasady orzekania śmierci pnia mózgu. Zawierają one szereg zabezpieczeń, mających na celu uniknięcie pomyłki podczas uznawania kogoś za zmarłego. Zawarte są w Obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2007 roku w sprawie kryteriów i sposobu stwierdzenia trwałego nieodwracalnego ustania czynności mózgu .

Po stwierdzeniu śmierci mózgowej przez komisję lekarską, lekarz prowadzący informuje o tym rodzinę zmarłego. Po upewnieniu się, że zmarły nie wyraził za życia sprzeciwu na pobranie narządów, można podjąć czynności związane z pobraniem. Pobranie narządu do przeszczepienia jest operacją chirurgiczną, w czasie której ciało dawcy jest traktowane z należytym szacunkiem. Przeszczepia się tylko narządy pochodzące od ludzi nie dotkniętych chorobami. Przed przeszczepieniem wykonuje się badania wykluczające choroby, które mogłyby zostać przekazane biorcy. Dawstwo narządów jest anonimowe, tzn. chorzy, którym dokonano przeszczepienia narządu pobranego od osoby zmarłej nie poznają nazwiska dawcy, który uratował im życie. 

Dodaj komentarz