 |
Bakteryjne zakażenie pochwy |
|
Metoda leczenia
Drobnoustroje izolowane w zwiększonej liczbie w BV to Gardnerella vaginalis, Bacteroides spp., Prevotella spp., Mobiluncus spp., Peptostreptococcus spp., Mycoplasma hominis, Fusobacterium spp., Veillonella spp., Atopobium vaginae i Eubacterium spp. Innymi drobnoustrojami odgrywającymi rolę w tym procesie chorobotwórczym mogą być Ureaplasma urealyticum oraz Streptococcus viridans.
Przy diagnozowaniu bakteryjnego zakażenia pochwy ( BV ) zalecanym badaniem jest ocena pH pochwy, mikroskopowa ocena ekosystemu pochwy (badanie dotyczy stwierdzenia obecności tzw. komórek jeżowych, zróżnicowania patogenów np. stwierdzenia obecności rzęsistków czy komórek drożdży w polu widzenia), posiew z wymazu pobranego z dróg rodnych.
Prawidłowe rozpoznanie BV i leczenie jest niezwykle istotne z uwagi na fakt, że przewlekłe zakażenie może przejść w postać utajoną i prowadzić do poważnych powikłań. Nieleczone BV zwiększa ryzyko wystąpienia poronienia, może powodować przedwczesne pęknięcie błon płodowych i przedwczesny poród, zapalenie błony śluzowej, macicy oraz przydatków, nawracające zapalenia dróg moczowych, powikłania pooperacyjne. W leczeniu waginozy bakteryjnej najczęściej stosuje się leki miejscowe i antybiotyki.
Farmakoterapia: Leczenie polega na zastosowaniu doustnie lub dopochwowo antybiotyków, takich jak klindamycyna czy metronidazol, wykazujących działanie antybakteryjne.
Antybiotykoterapia pomimo swoich zalet, może prowadzić do bardzo poważnych zakłóceń w ekosystemie pochwy i jelita. Nie istnieje antybiotyk, który działałby tylko na bakterie chorobotwórcze. Fizjologiczna mikroflora zawsze w większym lub mniejszym stopniu zostaje zniszczona.
Antybiotyki o szerokim spektrum działania stosowane w sposób długotrwały prowadzą między innymi do nadmiernego namazania się drożdżaków z rodzaju Candida. Taki proces może przyczyniać się do powstania kandydozy błon śluzowych w tym: jamy ustnej, pochwy czy do zakażeń narządów wewnętrznych. Candida albicans jest drożdżakiem naturalnie bytującym na błonach śluzowych i skórze każdego z nas, ale równocześnie jest najczęstszym patogenem wywołującym drożdżycę skóry i błon śluzowych
Innym działaniem jakie mogą wywołać antybiotyki jest tzw. biegunka poantybiotykowa.
Najczęściej występuje u osób leczonych antybiotykami o szerokim spektrum działania. Szacuje się, że dotyka od 5 do 30% osób poddanych antybiotykoterapii.
Jednym z podstawowych mechanizmów, które prowadzą do rozwoju biegunki poantybiotykowej jest zaburzenie mikroflory układu pokarmowego.
Dlatego niezwykle istotne jest utrzymywanie fizjologicznej mikroflory kobiety w stanie równowagi. Stąd też korzystne jest podawanie równolegle z antybiotykiem preparatów probiotycznych, ale tylko tych, które zawierają szczepy odporne na działanie danego antybiotyku. W przeciwnym razie pałeczka kwasu mlekowego zostanie zniszczona przez antybiotyk.
Jak sobie pomóc?
Przy diagnozowaniu bakteryjnego zakażenia pochwy ( BV ) zalecanym badaniem jest ocena pH pochwy, mikroskopowa ocena ekosystemu pochwy (badanie dotyczy stwierdzenia obecności tzw. komórek jeżowych, zróżnicowania patogenów np. stwierdzenia obecności rzęsistków czy komórek drożdży w polu widzenia), posiew z wymazu pobranego z dróg rodnych.
Prawidłowe rozpoznanie BV i leczenie jest niezwykle istotne z uwagi na fakt, że przewlekłe zakażenie może przejść w postać utajoną i prowadzić do poważnych powikłań. Nieleczone BV zwiększa ryzyko wystąpienia poronienia, może powodować przedwczesne pęknięcie błon płodowych i przedwczesny poród, zapalenie błony śluzowej, macicy oraz przydatków, nawracające zapalenia dróg moczowych, powikłania pooperacyjne. W leczeniu waginozy bakteryjnej najczęściej stosuje się leki miejscowe i antybiotyki.
Farmakoterapia: Leczenie polega na zastosowaniu doustnie lub dopochwowo antybiotyków, takich jak klindamycyna czy metronidazol, wykazujących działanie antybakteryjne.
Antybiotykoterapia pomimo swoich zalet, może prowadzić do bardzo poważnych zakłóceń w ekosystemie pochwy i jelita. Nie istnieje antybiotyk, który działałby tylko na bakterie chorobotwórcze. Fizjologiczna mikroflora zawsze w większym lub mniejszym stopniu zostaje zniszczona.
Antybiotyki o szerokim spektrum działania stosowane w sposób długotrwały prowadzą między innymi do nadmiernego namazania się drożdżaków z rodzaju Candida. Taki proces może przyczyniać się do powstania kandydozy błon śluzowych w tym: jamy ustnej, pochwy czy do zakażeń narządów wewnętrznych. Candida albicans jest drożdżakiem naturalnie bytującym na błonach śluzowych i skórze każdego z nas, ale równocześnie jest najczęstszym patogenem wywołującym drożdżycę skóry i błon śluzowych
Innym działaniem jakie mogą wywołać antybiotyki jest tzw. biegunka poantybiotykowa.
Najczęściej występuje u osób leczonych antybiotykami o szerokim spektrum działania. Szacuje się, że dotyka od 5 do 30% osób poddanych antybiotykoterapii.
Jednym z podstawowych mechanizmów, które prowadzą do rozwoju biegunki poantybiotykowej jest zaburzenie mikroflory układu pokarmowego.
Dlatego niezwykle istotne jest utrzymywanie fizjologicznej mikroflory kobiety w stanie równowagi. Stąd też korzystne jest podawanie równolegle z antybiotykiem preparatów probiotycznych, ale tylko tych, które zawierają szczepy odporne na działanie danego antybiotyku. W przeciwnym razie pałeczka kwasu mlekowego zostanie zniszczona przez antybiotyk.
Jak sobie pomóc?
- Noś przewiewną bawełnianą bieliznę,
- Ogranicz stosowanie tamponów,
- Stosuj płyny do higieny intymnej o pH 5.5,
- Unikaj nadmiernego korzystania z basenów, sauny, solariów i publicznych toalet.
Czytaj dalej: Najczęściej zadawane pytania
Zobacz też: Ankieta "Zdrowie intymne po wakacjach"
