CEA

(Antygen rakowo-płodowy) to glikoproteina, która zawiera liczne domeny tkankowe. Pierwotnie CEA był uznawany za marker raka jelit, jednak stężenie tego antygenu                            w surowicy wzrasta także w przypadku zmian nowotworowych i nienowotworowych wielu innych tkanek. Znacznie podwyższone stężenie CEA (na ogół do 20 pg/ml) stanowi względnie pewną wskazówkę diagnostyczną dla złośliwych zmian nowotworowych                           o różnorodnej pierwotnej lokalizacji: nowotwory jelita grubego i odbytu, guzy przewodu pokarmowego, w tym nowotwory żołądka, trzustki i dróg żółciowych, a także guzy płuc                     i guzy gruczołu piersiowego. W przypadku zmian nienowotworowych, stężenie CEA wzrasta na ogół do 10 pg/ml np.: w chorobach układu pokarmowego, zapaleniu wątroby, marskości wątroby, zapaleniu trzustki, zapaleniu jelit, przewlekłych chorobach płuc, zmianach zapalnych i włóknisto-torbielowatych, zwyrodnieniach gruczołów piersiowych, niewydolności nerek. Prawidłowe stężenie CEA nie powinno przekraczać wartości 4,0 pg/ml

Powrót do słowniczka