Bakteryjne zapalenie pochwy

Obok grzybiczego zapalenie pochwy bakteryjne zakażenie pochwy zwane  Bacterial vaginosis (BV) to najczęstsza przyczyna nawracających dolegliwości pochwowych w postaci świądu przedsionka pochwy i obfitych upławów upławów o nieprzyjemnym, „rybim” zapachu. Przynajmniej połowa przypadków BV przebiega bezobjawowo, bez cech aktywnego zapalenia. BV nie należy do chorób przenoszonych drogą płciową i bywa rozpoznawana już u dziewic. Obok różnie nasilonych dolegliwości na bakteryjne zakażenie pochwy (BV) wskazywać mogą:

  •  obecność komórek clue cells w rozmazach pochwowych (patrz poniżej);
  •  wzrost zasadowości pochwy przy pH>4,5;
  •  rybi odór obfitej wydzieliny pochwowej po współżyciu z ejakulacją (pH nasienia wynosi 7) oraz po miesiączce, co potwierdza co czwarta pacjentka z BV. Odór związany z uwolnieniem prostych amin (kadaweryny, putrescyny) alkalizacji treści pochwowej pojawi się też po nakropleniu 10% KOH na wydzielinę pochwową.


Obecność poszczególnych bakterii wywołujących BV można stwierdzić w posiewach bakteriologicznych. Pochwa nie jest jednak jałowa i dodatni wynik posiewu może oznaczać jedynie kolonizację nie wymagającą leczenia. Istotą bakteryjnego zakażenia pochwy jest ilościowy, znaczący wzrost liczby kolonii bakterii beztlenowych, głównie Gardnerella vaginalis oraz z rodzaju Bacteroides i Mobiluncus, któremu towarzyszy zmniejszenie ilości szczepów pałeczek kwasu mlekowego produkujących nadtlenek wodoru i przeciwbakteryjne laktocydyny. Ocenę taką umożliwia badanie cytologiczne wymazu z pochwy ocenione np.  w skali Nugenta po barwieniu metodą Grama lub badanie rozmazu bezpośredniego mające na celu wykrycie komórek wskaźnikowych, tzw. clue cells. Te współczesne metody zastąpiły wykonywane niegdyś powszechnie badania tzw. stopnia czystości pochwy i posiewy bakteriologiczne z pochwy.

Czynnikami sprzyjającymi występowaniu bakteryjnych zakażeń pochwy (BV) są:

  • młody wiek;
  • palenie papierosów;
  • wczesne rozpoczęcie współżycia;
  • częsta zmiana partnerów płciowych;
  • antykoncepcyjna wkładka wewnątrzmaciczna (IUD);
  • zbyt częste irygacje pochwy i stałe używanie tamponów dopochwowych;
  •  przebyte choroby przenoszone drogą płciową (STI);
  • zmiany na szyjce macicy o charakterze ektopii gruczołowej i nadżerki prawdziwej.

Leczenie polega na stosowaniu antybiotykoterapii.

Powrót do słowniczka