Decyzja o wdrożeniu doustnej antykoncepcji hormonalnej powinna być poprzedzona badaniem lekarskim obejmującym dokładnie zebrany wywiad: chorobowy, rodzinny, socjalny,  pomiar ciśnienia tętniczego krwi, badanie piersi (w zakresie zależnym od wieku pacjentki), wewnętrzne badanie ginekologiczneBadanie ginekologiczneTo badanie przedmiotowe, w którym szczególną uwagę przywiązuje się do oceny narządów miednicy małej i piersi. Przeprowadza się je w celu wykrycia nieprawidłowości oraz podjęcia leczenia istniejących schorzeń. Staranne badanie ginekologiczne obejmuje zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe (z użyciem wziernika i wewnętrzne), niektóre badania laboratoryjne oraz rozmowę z lekarzem dotyczącą jego spostrzeżeń i zaleceń na przyszłość. Wszystkim kobietom zaleca się aby poddawały się badaniu regularnie.   połączone z pobraniem rozmazu cytologicznego (tam, gdzie jest to możliwe).

U kobiet z prawidłowymi cyklami miesiączkowymi, bez klinicznych objawów zaburzeń endokrynologicznych, nie ma uzasadnienia wykonywanie badań hormonalnych przed wdrożeniem antykoncepcji hormonalnej. W przypadku zaburzeń rytmu miesiączkowego lub przy klinicznej manifestacji innych problemów endokrynologicznych ( np. androgenizacja, hirsutyzm) przed rozpoczęciem stosowania antykoncepcji można rozważyć (ale nie jest to obligatoryjne)  celowość przeprowadzenia badań hormonalnych.

U kobiet z wywiadem osobistym i rodzinnym nieobciążonym w kierunku zaburzeń układu krzepnięcia (trombofilia) nie ma uzasadnienia do wykonywania badań koagulologicznych. U kobiet niebędących wcześniej w ciąży i niestosujących wcześniej antykoncepcji hormonalnej można rozważyć wykonanie badań w celu wykluczenia mutacji Leiden. Jedynie kobiety z rodzinnym wywiadem obciążonym trombofilią, przed wdrożeniem antykoncepcji hormonalnej powinny mieć przeprowadzone specjalistyczne badania koagulologiczne.

Po 3 miesiącach od rozpoczęcia terapii można rozważyć wykonanie oceny funkcji wątroby i układu krzepnięcia.